Badania przeprowadzane są przez zespół składający się z optometrysty i lekarza specjalisty okulisty.
- noszenia soczewek kontaktowych i wróć do noszenia okularów przez okres:
Soczewki kontaktowe powodują zmianę kształtu rogówki co wpływa na wyniki badania kwalifikacyjnego.
- picia alkoholu, kawy, napojów energetycznych,
- stosowania perfum (środki te mogą nasilać suchość gałki ocznej i mieć wpływ na wynik badania kwalifikacyjnego).
Na badanie kwalifikacyjne zgłoś się w towarzystwie innej osoby, ponieważ w jego trakcie podawane są do oka krople w celu rozszerzenia źrenicy, które pogarszają widzenie. Stan taki może trwać nawet kilka godzin. Bezwzględnie nie należy wówczas prowadzić żadnych pojazdów.
Topografię rogówki - potocznie „mapowanie rogówki”. W wyniku badania otrzymamy swego rodzaju wirtualny model rogówki, oddający z mikrometrową dokładnością każde jej zagłębienie i uniesienie. Topograf stworzy analizę zarówno przedniej jak i tylnej powierzchni rogówki oraz szczegółowy rozkład grubości rogówki w każdym analizowanym punkcie, a także jej krzywizn w różnych przekrojach. Co pozwoli m.in. przewidzieć wielkość astygmatyzmu u Pacjenta, określić położenie, wielkość i głębokość blizn i zmętnień. Dokładna znajomość budowy rogówki pozwoli wykluczyć ewentualne istnienie chorób i zwyrodnień w gałce ocznej. Umożliwi to precyzyjne, indywidualne zaplanowanie Twojego zabiegu.
Pomiar gęstości komórek śródbłonka – jednym z przeciwwskazań do zabiegu LKW jest zbyt mała ilość komórek śródbłonka rogówki. Śródbłonek jest to warstwa komórek odpowiadająca m.in. za utrzymanie prawidłowego nawodnienia rogówki. Badanie polega na wykonaniu mikroskopem spekularnym zdjęcia warstwy komórek i policzeniu ich ilości przypadającej na 1 milimetr kwadratowy. Pozwala to ocenić, czy ilość komórek jest wystarczająca i czy mają prawidłową budowę oraz wielkość.
Biometria optyczna – pozwala na przeprowadzenie pomiaru długości gałki ocznej. Gałka oczna krótsza niż prawidłowa powoduje nadwzroczność, a dłuższa krótkowzroczność. Badanie to dostarcza nam również informacji o centralnej grubości rogówki, jej głównych krzywiznach, astygmatyzmie rogówkowym, odległości pomiędzy rogówką, a soczewką własną Pacjenta oraz o grubości tej soczewki.
OCT gałki ocznej - czyli optyczna koherentna tomografia. Pozwala na zobrazowanie poszczególnych warstwy siatkówki w przekroju oraz zobrazowanie tarczy nerwu wzrokowego, a także analizę jej struktury i budowy oraz zobrazowanie struktur siatkówki i nerwu wzrokowego. Pozwala również na stworzenie rozkładu rogówki, jej grubości, pokrycia przez komórki nabłonka oraz ocenę przekroju w różnych osiach.
Pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego - tonometr podmuchowy dokonuje pomiaru ciśnienia poprzez skierowanie podmuchu powietrza, na rogówkę, która delikatnie się ugina. To jak pod wpływem podmuch odkształca się Twoja rogówka i jak powraca do normalnego kształtu mówi nam o ciśnieniu panującym wewnątrz gałki ocznej o jej właściwościach lepko-sprężystych.
Komputerowe badanie refrakcji - pomiar wady wzroku autorefraktometrem tzw. badanie komputerowe. Wynik tego badania mówi o przybliżonej wartości wady wzroku. Ze względu na aktywną akomodację i dostosowanie oka do widzenia przedmiotów znajdujących się blisko badanie wykonuje się 2 razy. Przed i po podaniu kropli porażających akomodację.
Pomiar szerokości źrenic - w czasie badania kwalifikacyjnego kilkukrotnie sprawdzamy wielkość źrenicy osoby badanej w różnych warunkach oświetlenia. Średnica źrenicy mierzona jest zarówno w całkowitej ciemności, jak i w warunkach pełnego oświetlenia. Dzięki temu osoba planująca zabieg może idealnie dostosować jego parametry do dynamiki pracy źrenicy u konkretnego Pacjenta. Jest to szczególnie istotne u osób o tendencji do silnego rozszerzania się źrenic nocą – przecież chcemy widzieć wyraźnie przez całą dobę!
Subiektywne badanie refrakcji i pomiar ostrości wzroku - najwięcej czasu podczas badania kwalifikacyjnego poświęcane jest subiektywnemu badaniu refrakcji i określeniu ostrości wzroku. Jest to dobrze znane każdemu „czytanie z tablicy” dla każdego oka oddzielnie oraz obuocznie. Ostrość wzroku sprawdzana jest zarówno bez jakiejkolwiek korekcji, jak i w dotychczas stosowanej korekcji okularowej. W kolejnym kroku optometrysta przeprowadza pełne badanie refrakcji, aby po zabiegu zapewnić najwyższą możliwą ostrość wzroku dla danej osoby. Sprawdzana jest również ostrość widzenia z bliska, a jeśli istnieje potrzeba – również inne parametry, opisujące dynamikę pracy układu wzrokowego.
Badanie widzenia obuocznego - bardzo istotnym etapem badania kwalifikacyjnego jest ocena widzenia obuocznego, czyli sposobu, w jaki dwa obrazy z dwojga oczu przetwarzane są w jeden trójwymiarowy obraz. Za pomocą testów wykorzystujących filtry barwne i polaryzacyjne optometrysta sprawdza, w jaki sposób oczy „współpracują ze sobą”, czy występuje prawidłowe widzenie przestrzenne, czy obrazy są łączone, czy może ma miejsce tłumienie jednego z nich. Na tym etapie weryfikowane jest także ustawienie oczu. Oprócz zaburzeń zezowych, których zwykle Pacjenci są świadomi, określana jest także obecność (lub brak) innych niezezowych zaburzeń ustawienia oczu. W razie potrzeby już na tym etapie możliwe jest rozpoczęcie planowania terapii widzenia, która optymalnie przygotuje do zabiegu i będzie jego uzupełnieniem.
Badanie okulistyczne w biomikroskopie - po zakończeniu spotkania z optometrystą każdy Pacjent przechodzi szczegółowe badanie okulistyczne. Lekarz przeprowadza poszerzony wywiad, który ma na celu identyfikację wszystkich potrzeb wzrokowych kandydata do laserowej korekcji. Bazując na otrzymanych wynikach pomiarów oraz na badaniu w lampie szczelinowej, czyli w biomikroskopie, jest w stanie wykluczyć ewentualne przeciwwskazania do zabiegu i zaproponować najlepszy dla danego Pacjenta wariant.
Badanie z wykorzystaniem biomikroskopu pozwala na analizę struktur oka w przednim i tylnym odcinku (tzw. badanie dna oka) w bardzo dużym powiększeniu. Jest zupełnie nieinwazyjne – osoba badana widzi po prostu intensywne światło. Aby uwidocznić głębiej położone struktury – siatkówkę i tarczę nerwu wzrokowego – konieczne jest podanie kropli poszerzających źrenicę, przez którą można zajrzeć „w głąb oka”. Poza zwiększeniem wielkości źrenic, krople hamują również akomodację, czyli mechanizm, dzięki któremu widzimy ostro z bliska. Te dwa efekty sprawiają, że przez kilka godzin po badaniu widzenie jest pogorszone – niewskazane jest wtedy prowadzenie samochodu. Efekt ten mija po kilku godzinach.
Umów się na kwalifikację do korekty wzroku - poprzez formularz lub telefonicznie.
Odzyskaj ostrość widzenia i ciesz się życiem bez okularów – do zobaczenia w Wzrok Plus!
