Laserowa korekcja wzroku

Metoda LASIK jest jedną z najczęściej wybieranych technik laserowej korekcji wzroku. Stosuje się ją u osób między 20. a 45. rokiem życia, które mają ustabilizowaną wadę wzroku – czyli od co najmniej roku nie zauważyły jej pogorszenia. LASIK pozwala skutecznie leczyć krótkowzroczność, dalekowzroczność i astygmatyzm.

Podczas zabiegu okulista odchyla cienką warstwę rogówki (tzw. płatek), a laser modeluje jej kształt w głębszej warstwie, by poprawić ogniskowanie obrazu na siatkówce. Całość trwa kilka minut i jest bezbolesna – stosuje się tylko krople znieczulające. Po zabiegu pacjent odczuwa lekkie pieczenie, łzawienie i wrażliwość na światło przez kilka godzin. Do pracy i codziennych zajęć można wrócić po 2–3 dniach.

Zabieg wymaga odpowiedniej grubości rogówki, dlatego każdy pacjent przed kwalifikacją ma wykonywane dokładne badania – m.in. topografię i pachymetrię rogówki, pomiar ciśnienia w oku i badanie refrakcji. LASIK jest dobrym wyborem dla osób, które chcą szybko odzyskać ostre widzenie i uniknąć dłuższej rekonwalescencji.

FemtoLASIK to odmiana klasycznego LASIK. Różni się tym, że pierwszy etap – wytworzenie cienkiego płatka rogówki – wykonuje laser femtosekundowy, a nie mikroostrze. Z tej metody korzystają osoby od 20 do ok. 50 roku życia, z ustabilizowaną wadą wzroku, dobrym stanem rogówki i bez chorób oczu. FemtoLASIK doskonale sprawdza się przy krótkowzroczności, dalekowzroczności i astygmatyzmie.

Zabieg trwa kilka minut na oko. Po zakropleniu środka znieczulającego pacjent odczuwa jedynie lekki ucisk. Już następnego dnia większość osób widzi wyraźnie, a pełna stabilizacja następuje w ciągu tygodnia. Po 2–3 dniach można wrócić do pracy biurowej.

Kwalifikacja do FemtoLASIK obejmuje te same badania, co w klasycznym LASIK, z naciskiem na dokładny pomiar grubości rogówki i szerokości źrenic. Metoda polecana jest osobom o aktywnym trybie życia, które oczekują szybkiego efektu, wysokiej precyzji i krótkiego czasu rekonwalescencji.

LASEK i PRK to tzw. metody powierzchniowe. Sprawdzają się, gdy rogówka jest cieńsza, gdy istnieje zwiększone ryzyko urazu oka (sporty kontaktowe, służby mundurowe) lub gdy lekarz nie zaleca technik z płatkiem (LASIK/FemtoLASIK). Obie metody korygują krótkowzroczność i astygmatyzm w zakresie małych i średnich wad. Zwykle kwalifikują się pacjenci w wieku 20–45 lat ze stabilną wadą wzroku.

W PRK usuwa się cienką warstwę nabłonka rogówki, a laser modeluje jej powierzchnię. W LASEK nabłonek jest najpierw rozluźniany, następnie delikatnie odsuwany i po laserze – w miarę możliwości – odprowadzany na miejsce. Na koniec zakładana jest miękka soczewka opatrunkowa na kilka dni.

Po zabiegu typowe są łzawienie, światłowstręt i uczucie „piasku” przez 1–3 dni. Ostrość widzenia poprawia się stopniowo; pełniejsza stabilizacja zwykle po 4 tygodniach. W tym czasie zalecane są krople nawilżające i przeciwzapalne, ochrona UV oraz unikanie basenu i intensywnych treningów przez kilka tygodni.

Metody powierzchniowe wybiera się, gdy priorytetem jest zachowanie biomechaniki rogówki i rezerwy tkankowej lub gdy praca/sport niosą ryzyko uderzenia w okolicę oka. Wyniki są trwałe, a bezpieczeństwo wysokie przy rzetelnej kwalifikacji i stosowaniu zaleceń pozabiegowych.

EBK to nowsza metoda powierzchniowa, podobna do LASEK czy PRK. Stosuje się ją u pacjentów, którzy mają cienką rogówkę, aktywny tryb życia lub zawody wymagające dobrej ochrony oka przed urazami (np. sportowcy, policjanci, żołnierze).

W trakcie zabiegu lekarz usuwa nabłonek rogówki za pomocą specjalnego urządzenia – epikeratomu, który działa bardzo precyzyjnie i nie uszkadza głębszych warstw. Następnie laser modeluje rogówkę, a na koniec zakładana jest soczewka opatrunkowa. Oko goi się w ciągu kilku dni, a ostrość wzroku poprawia się stopniowo w ciągu 4–6 tygodni. Po zabiegu mogą wystąpić przejściowe dolegliwości, jak łzawienie czy uczucie piasku w oku.

EBK wybiera się wtedy, gdy klasyczny LASIK nie jest wskazany. To metoda bezpieczna, delikatna i pozwalająca zachować naturalną strukturę rogówki.