Wybór odpowiedniej metody korekcji wzroku zależy przede wszystkim od wieku pacjenta, wielkości oraz rodzaju wady refrakcji, a także stanu anatomicznego gałki ocznej (m.in. grubości i krzywizny rogówki). Poniżej prezentujemy najpopularniejsze techniki, dedykowane zarówno osobom w wieku 20–40 lat, jak i pacjentom po 40. roku życia, z uwzględnieniem specyfiki starczowzroczności (prezbiopii) oraz możliwych rozwiązań chirurgii refrakcyjnej soczewki.
U osób, u których wada refrakcji (krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm) jest ustabilizowana, istnieje kilka opcji laserowej korekcji wzroku. Główne metody różnią się miejscem i sposobem ingerencji w rogówkę.
Metoda głębokiego modelowania rogówki z wykorzystaniem laserów. W pierwszym etapie korekcji wady wzroku, przy użyciu lasera femtosekundowego wytworzony zostaje cienki płatek rogówki (flap). Następnie laser excimerowy precyzyjnie modeluje głębokie jej warstwy. Po zakończeniu modelowania, płatek rogówki wraca na pierwotne miejsce, stając się opatrunkiem pokrywającym miejsce ablacji laserowej. Prawidłowe widzenie po zabiegach FemtoLASIK pojawia się zwykle do 2 tygodni.
W przypadku krótkowzroczności zbyt wypukła rogówka jest spłaszczana, a w przypadku dalekowzroczności zbyt płaska rogówka jest uwypuklana.
Sam zabieg jest bezbolesny, możesz jedynie w czasie zabiegu odczuwać umiarkowany ucisk na gałkę oczną. Na koniec zabiegu na oko nakładana jest miękka soczewka kontaktowa jako opatrunek. Zostaje ona usunięta przez lekarza na wizycie kontrolnej.
Po zabiegu przez ok. 3 godziny możesz odczuwać lekkie pieczenie, łzawienie, światłowstręt oraz mieć uczucie ciała obcego w oku. Do aktywności zawodowej, prowadzenia pojazdów wracasz już po 2-3 dniach. Intensywnych wysiłków fizycznych musisz unikać ok. 4 tyg. Lekka i umiarkowana aktywność fizyczna możliwa jest już po kilku dniach. Nie możesz korzystać z sauny, solarium oraz kąpać się w basenie i morzu przez miesiąc. Przez 4 miesiące nie możesz nurkować, uprawiać sportów kontaktowych i wspinaczki wysokogórskiej.
Metoda ta pozwala na korekcję większości wad wzroku w zakresie od najmniejszych do dużych dioptrii.
Podobnie jak w przypadku zabiegu FemtoLASIK lekarz odsłania płatek rogówki i modeluje laserem (uwypukla lub spłaszcza) powierzchnię pod nim, tak aby prawidłowo skupiała promienie na siatkówce. Zabiegi różnią się tylko metodą odsłonięcia płatka rogówki. W tym przypadku operator używa skalpela.
Charakterystyka: metoda zbliżona do FemtoLASIK, lecz płatek rogówki (flap) odsłaniany jest narzędziem mikrochirurgicznym (skalpelem), zamiast lasera femtosekundowego.
Wskazania: metoda nadal wykorzystywana u osób z odpowiednią grubością rogówki, choć FemtoLASIK jest uważany za bardziej precyzyjny i obarczony mniejszym ryzykiem powikłań związanych z tworzeniem płatka.
Kiedy grubość rogówki nie pozwala na wytworzenie płatka lub pacjent narażony jest na urazy mechaniczne (np. aktywny styl życia, zawód wymagający znacznej sprawności fizycznej), zalecane są bywają metody powierzchniowe.
Zaliczane do metod powierzchniowych polegających na usunięciu górnej warstwy komórkowej rogówki (nabłonka), przy użyciu lasera excimerowego, a następnie odpowiednim wymodelowaniu (spłaszczeniu lub uwypukleniu) leżącej pod nią tkanki rogówki w części centralnej, tak aby ogniskowała ona obraz precyzyjnie skupiając promienie na powierzchnię siatkówki.
Polegają na usunięciu nabłonka (górnej warstwy rogówki) i następnie wymodelowaniu odsłoniętej tkanki laserem excimerowym.
W LASEK nabłonek jest odwarstwiany i w miarę możliwości przemieszczany, w PRK – usuwany w całości.
Metoda powierzchniowa z wykorzystaniem lasera excimerowego polegająca na delikatnym usunięciu nabłonka przy pomocy epikeratomu bez ingerencji w głębsze warstwy (warstwa Bowmana pozostaje nienaruszona). Epikeratom usuwa nabłonek warstwa po warstwie, jednocześnie zbierając usunięte komórki. Następnie lekarz wykonuje fotoablację, czyli laserowe modelowanie rogówki za pomocą lasera excimerowego. Na koniec zabiegu założona zostaje soczewka opatrunkowa na 3 dni.
Metody powierzchniowe są dedykowane osobom, u których cienka rogówka nie pozwala na zastosowanie metod głębokich oraz u osób, u których istnieje duże ryzyko urazu oka w związku z wykonywanym zawodem, aktywnym trybem życia, pasją np. strażaków, policjantów, sportowców osób uprawiających sporty ekstremalne.
Prawidłowe widzenie po zabiegach powierzchniowych pojawia się zwykle po około 6 tygodniach. W okresie 1 do 3 dni możesz odczuwać ból i dyskomfort. Zalane jest wówczas zastosowanie ogólnie dostępnych preparatów przeciwbólowych.
Między 40 a 50 rokiem życia Twoje oczy zaczynają się zmieniać. Wcześniej młoda, elastyczna soczewka pozwalała Ci swobodnie przenosić wzrok z przedmiotów znajdujących się w oddali na te znajdujące się bliżej – nazywamy to akomodacją. Wraz z wiekiem, a zwłaszcza po 40 r. ż. nadmierne twardnienie i zmniejszenie elastyczności soczewki powodują, że nie akomoduje się ona tak jak wcześniej, a Ty masz coraz większy problem z przeniesieniem wzroku z dali na bliż, a zwłaszcza z czytaniem (tzw. wada za krótkiej ręki). Przedmioty znajdujące się bliżej, litery widzisz coraz mniej ostro. Wada ta dotyczy wszystkich, zarówno tych, u których wcześniej zdiagnozowano dalekowzroczność, krótkowzroczność czy astygmatyzm jak i tych zupełnie zdrowych.
Starczowzroczność (prezbiopia) nie jest wadą refrakcji, a wynikiem starzenia się organizmu. Zazwyczaj zaczynasz wówczas nosić okulary. Coraz popularniejszą alternatywą dla tej metody stają się laserowa korekcja wad wzroku lub refrakcyjna wymiana soczewki.
Metoda polegająca na wymodelowaniu oka dominującego na widzenie dalekie wyrównując wadę do zera co sprawia, że widzi ono ostro przedmioty znajdujące się w oddali, a drugiego na ostre widzenie przedmiotów znajdujących się blisko. Twój mózg dostosowuje się do widzenia obrazów z obojga oczu jako w jeden trójwymiarowy obraz sprawiając, że również przedmioty znajdujące się w odległości pośredniej widzisz dobrze.
Zasada monowizji:
Mechanizm kompensacji, czyli mózg uczy się łączyć obraz z obu oczu w jeden trójwymiarowy, co poprawia komfort przy wykonywaniu zadań w różnej odległości (czytanie, oglądanie telewizji, jazda samochodem).
Monowizja wymaga pewnego okresu adaptacyjnego, a nie każdy pacjent toleruje tę metodę. Należy przeprowadzić dokładne badania kwalifikacyjne.
Zwykle lepszą i najczęściej wykonywaną opcją pozbycia się okularów/soczewek u osób w wieku 40+ borykających się ze starczowzrocznością jest refrakcyjna wymiana soczewek (RLE).
Polega ona na usunięciu przez minimalne nacięcie w gałce ocznej naturalnej soczewki pacjenta i zastąpienie jej soczewką sztuczną.
Zalecana u pacjentów:
Korzyści dla pacjenta
Eliminacja wady wzroku z uwzględnieniem prezbiopii. Zapobieganie rozwojowi zaćmy w przyszłości (soczewka naturalna zostaje zastąpiona sztuczną).
Okres rekonwalescencji: najczęściej do kilku tygodni, w zależności od stopnia zaawansowania wady i rodzaju wszczepionej soczewki.
Zabieg jest krótki i bezbolesny. Zwykle trwa 20-30 minut lub krócej. Krople znieczulające oraz środki uspokajające sprawiają, że uczucie dyskomfortu jest ograniczone do minimum.
—---
We wszystkich przypadkach kluczowa jest dokładna kwalifikacja okulistyczna z uwzględnieniem wywiadu, badania ostrości widzenia, oceny topografii i grubości rogówki, a także szczegółowego badania dna oka. Specjalista okulista, po analizie wyników diagnostyki, zaproponuje najkorzystniejszą metodę pozwalającą na osiągnięcie trwałej poprawy widzenia i szybki powrót do codziennej aktywności.
Odzyskaj ostrość widzenia i ciesz się życiem bez okularów – do zobaczenia w Wzrok Plus!
